Προγνωστικά Μπάσκετ από τον Μπει δε Μπει

Έλεγχος 1ου τριμήνου (ή και λιγότερο)

2. Σεπτεμβρίου 2011 10:53

Πρώτη στάση, πρώτο ρεπό, πρώτη αξιολόγηση για την επίσημη αγαπημένη. Προγνωστικά για σήμερα στο τέλος.

Guards

Πολύ λίγα πράγματα, ειδικά στο point guard. Πέραν του Ζήση, το χάος.

Καλάθης: Επιβεβαιώνει ότι είναι πολύ καλός για να δίνει ανάσες στο βασικό point guard. Χωρίς μακρινό σουτ, ασίστ όσες και λάθη, με χαζά φάουλ και μόνο του όπλο την ενέργεια και την ταχύτητα.

Ξανθόπουλος: Φιλότιμο. Μόνο.

Σλούκας: Γράφαμε πιο παλιά "εάν με 25' στον Άρη αυτό που μπορεί να κάνει είναι ~7 πόντους, 3 ασίστ και 2 λάθη δεν μπορεί να ονειρεύεται πρωταθλητισμό". Πανηγυρική δικαίωση. Πολύ λίγος.

Βασιλειάδης: Δε δικαιολογεί το θόρυβο γύρω απ'το όνομά του πέρυσι και το κράξιμο στον Καζλάουσκας. Μέχρι και airball έκανε. Ήμαρτον.

Ζήσης: Ο καλύτερος στα 2 παιχνίδια. Νοικοκύρης από τους λίγους, παίζει με την εμπειρία 40χρονου. Το στοιχείο μεγαλείου του Ζήση είναι ότι ενώ ξέρει ακριβώς τι μπορεί να κάνει και το κάνει σχεδόν τέλεια, έχει υπόψη του ακριβώς σε τι υστερεί και πώς να το μασκαρέψει. Εάν ο Ολυμπιακός αποκτήσει το Μάντζαρη θα βάλει τα πράσινα του χρόνου.

Forwards

Καλύτερα. Έτσι κι αλλιώς ποτέ δεν ήταν το δυνατό μας σημείο.

Παπανικολάου: Ταλέντο και για φέτος. Ελάχιστα πράγματα: μηδέν δημιουργία, άστοχος, καλούτσικη άμυνα.

Μπράμος: Μαζί με τον Κουφό, οι αποκαλύψεις. Από τους παίχτες που η Εθνική ανακάλυψε και λογικά θα κρατήσει στους κόλπους της και στο μέλλον. Αξιόπιστο σουτ, καλές επιλογές, ενέργεια σε άμυνα και επίθεση. Όαση στο ελληνικό "3", εάν έπαιζε σε μεγάλη εληνική ομάδα (κάποιοι παρακαλάν ακόμα το Βασιλόπουλο), θα ξεκiνούσε βασικός και πενταδάτος στη Λιθουανία.

Καϊμακόγλου: Εργαλείο από τα λίγα. Ένα ολοκληρωμένο power forward σε σώμα small forward, με μεγαλύτερο προσόν του τη σταθερότητα. Ο Κώστας είναι παίχτης του 6-7, αλλά χωρίς σκαμπανευάσματα. Πολύτιμος παγγίτης.

Φώτσης: Εγγύηση. Ήρεμος, συγκεντρωμένος και πλέον με τον αέρα του παλιού. Αξιόπιστο τρίποντο, εξαιρετικό άλμα και timing (σημαντικότερο, ρωτήστε και τον Μπουρούση) και το κυριότερο: είναι το μοναδικό μας forward που μπορεί να σουτάρει από ντρίμπλα.

Centers

Άρε Γιαννάκη (Μπουρούση), οι ηλεκτρολύτες σε μάραναν.

Μπουρούσης: Το μεγαλύτερο παράδειγμα του πώς το μυαλό είναι σημαντικότερο από το ταλέντο. Καλός, αλλά ταυτόχρονα εντελώς ασόβαρος. Τον κοιτάω στους αγώνες να μην έχει ουσιαστικά αντίπαλο στην επίθεση, αλλά μετά να κάνει το ένα χαζό λάθος μετά το άλλο, να σκορπάει τα φάουλ, να φωνάζει σε διαιτητές και συμπαίχτες... Στη Λιθουανία πρέπει να έχει κάνει βήματα με όλους τους πιθανούς τρόπους. Μήπως έχει τελειώσει το φαρμακάκι;

Μαυροειδής: Όλοι περιμένουν περισσότερα. Όταν όλη τη χρονιά πλακώνεσαι με τους ψηλούς της ACB, τα νούμερα και ο χρόνος σου στην Εθνική πρέπει να είναι υψηλότερα. Θα χρειαστεί, ο Γιαννάκης (ο Μπουρούσης) δε θα τη βγάλει.

Κουφός: Μαζί με το Μπράμος, η δεύτερη μεγάλη αποκάλυψη σύμφωνα με τη στήλη. Στον Κουφό είναι εμφανή τα σημάδια της σοβαρής δουλειάς που κάνουν στην άλλη μεριά του Ατλαντικού. Τέρμα τα τρίποντα, τα μακρινά σουτ, οι διεισδύσεις και τα "παίζω από 3 μέχρι 5". Στην Αμερική ο Κώστας διάλεξε θέση (center, βέβαια), έφτιαξε το κορμί του και δούλεψε τις κινήσεις κοντά στο καλάθι. Πολύ ξύλο στη ρακέτα, πολύ αμυντικό ριμπάουντ και το κυριότερο, δεν πετάει επιθέσεις. Για να τα βάλει με τον Γκασόλ δεν είναι, αλλά όλους τους άλλους θα τους προβληματίσει.

Προπονητής

Επιτέλους συστήματα. Ο Ζούρος το πάει πολύ καλά το πράγμα, σε σημείο που η Εθνική να παίζει συμπαθητικό μπάσκετ. Βοηθάνε βέβαια και οι απουσίες που ρίχνουν τις απαιτήσεις. Όπως και να το κάνουμε όμως 5 πράγματα δουλεμένα στη προπόνηση βλέπει κανείς και δεν αναφερόμαστε μόνο στα alley hoops.

Το κακό με την Εθνική, είναι ότι αυτό που είδαμε στα πρώτα 2 παιχνίδια, αυτό είναι. Ίσως να έχουμε λίγο καλύτερη ευστοχία, λίγη περισσότερη συγκέντρωση, ψυχωμένη άμυνα και 1-2 τρικ παραπάνω, αλλά σε γενικές γραμμές, αυτό είναι. Και για μετάλλιο αυτό δεν είναι αρκετό.

Βλέποντας και τις άλλες ομάδες, εύκολα γίνεται αντιληπτό ότι από εκεί που είμασταν στις τελευταίες θέσεις των ομάδων πρώτης ταχύτητας (Ισπανία, Σερβία, Λιθουανία, Ρωσία), με τον καιρό κυλάμε προς το μέσον της δεύτερης κατηγορίας (Γαλλία, Τουρκία, Σλοβενία κλπ). Λόγω του τρόπου που παίζουμε στην άμυνα, όποτε θα βρίσκουμε υποδεέστερες ομάδες, θα τις τσακίζουμε. Λόγω του τρόπου που παίζουμε την επίθεση, κάθε φορά που θα παίζουμε με καλύτερες ομάδες, θα ... καταλαβαίνετε.

Ίδωμεν.