Μάλιστα. Ο Ασίκ χτύπησε κατ'όπως φαίνεται στο φάουλ από τον Τεόντοσιτς και αδυνατούσε να εκτελέσει τις βολές. Μμμμμ. Ναι, ναι. Φάνηκε άλλωστε να υποφέρει στον πάγκο. Κατά τ'άλλα, η επιλογή αντιπάλου από την Εθνική φάνηκε κολάσιμη στο σενιόρ Τάνιεβιτς. Φαίνεται πως η ήττα στην Πολωνία πόνεσε αρκετά και πονάει ακόμα. Και μάλλον ένα μετάλλιο θα το κάνει βα!
Στα αγωνιστικά, είδαμε άλλο ένα φοβερό παιχνίδι, από αυτά που το τουρνουά κράταγε για την τελική του φάση. Το πλάνο και των δύο προπονητών έγινε σαφές από την αρχή: οι Τούρκοι θέλησαν να περάσουν για πολλοστή φορά την μπάλα κοντά στο καλάθι και τους δεινόσαρούς τους, πιέζοντας ταυτόχρονα αφόρητα στην άμυνα, εκμεταλλευόμενοι την ανοχή των διαιτητών. Από την άλλη ο Ντούντα έδωσε το σύνθημα για split μέχρι θανάτου και σουτ πίσω από τις αργές περιστροφές των πανύψηλων Τούρκων. Όποτε η επίθεση έδειχνε να κολλάει, η μπάλα πήγαινε στα χέρια του Thunder Krstic.
Η Σερβία είναι ξεκάθαρο ότι ήταν η καλύτερη ομάδα και έπρεπε να πάρει τη νίκη. Για 38 λεπτά οι παίκτες της έχουν κάνει καταπληκτικό παιχνίδι και προηγούνται, μάλλον άνετα, των αντιπάλων τους. Ο Τεόντοσιτς οργανώνει μαεστρικά, ο Κέσελι δε συγχωρεί ποτέ, ο Σαβάνοβιτς κάνει και πάλι μεγάλη ζημιά κάτω από τα ραντάρ και ο Κρστιτς είναι εκεί όποτε ζητηθεί. Γενικά οι Σέρβοι μου δίνουν την εντύπωση ότι έχουν 5-6 παίκτες πολύ μεγάλου επιπέδου, οι οποίοι ατομικά δεν ξέρω αν θα μπορούσαν να πάρουν μια ομάδα στις πλάτες τους, αλλά μέσα από την καθοδήγηση και το πλάνο του Ντούντα δημιουργούν ένα πανίσχυρο σύνολο. Δυσκολεύομαι να σκεφτώ κάποιους σοβαρούς αντιπάλους πλην των Ισπανών που θα τους κοντράρουν του χρόνου στη Λιθουανία. Εάν τελικά χάνουν την πρόκριση στον τελικό, αυτό γίνεται για 2 λόγους:
- Οι Σέρβοι, χωρίς τον Κρστιτς αδυνατούν να αποτρέψουν 2 επιθετικά ριμπάουντ του Ασίκ (πριν λαβωθεί θανάσιμα) στα τελευταία 2'.
- Οι Τούρκοι μένουν κοντά στο σκορ για 38 λεπτά και τελικά κερδίζουν με την απόλυτη ανοχή και υποστήριξη των διαιτητών. Μιλάμε για πράγματα γελοία, όχι για ημιτελικό παγκοσμίου πρωταθλήματος, αλλά και για συνοικιακό μονό. Το αντιαθλητικό του Ράσιτς στο τέλος, το πέμπτο φάουλ του Κρστιτς, η παρωδία με το μάτι του Ασίκ, οι τεχνικές ποινές για διαμαρτυρία που δε δόθηκαν ποτέ... Σε μία μάλιστα από αυτές, φαίνεται στο πλάνο ο Carrion να αστειεύεται με τον Τούρκογλου. Δε γίνεται λόγος για 51-49 έδρας, μιλάμε για σπρώξιμο ολκής, αλλοίωση αποτελέσματος, ξεφτύλλα, αφού έγινε σε όλους πεντακάθαρο ότι χωρίς την αβάντα, 10 χρόνια να έπαιζαν οι 2 ομάδες δεν υπήρχε περίπτωση να κερδίσουν οι διοργανωτές. Κρίμα. Κρίμα για τη διοργάνωση και κρίμα για το επίπεδο του μπάσκετ που παρακολουθούμε τις τελευταίες 5 ημέρες. Παρεπιμπτόντως, ο Πορτορικανός αποδεικνύεται άνθρωπος για ειδικές αποστολές για τη FIBA. Το είχαμε φανταστεί από τη φάση των ομίλων, αλλά έγινε φανερό χτες, αυτός είναι το πρωτοπαλίκαρο. Καραγκιόζηδες.
Ένα τελευταίο: μάλλον λογική αποδεικνύεται η μεταφορά του τριπόντου στα 6,75. Έχω την αίσθηση ότι σ'αυτό το τουρνουά τα ποσοστά ευστοχίας από τα 6,25 έχουν εκτοξευτεί. Παράλληλα νομίζω ότι εκλείπουν τα σουτ από τα 4-5 μέτρα, αφού οι ομάδες είτε θα πάνε για τους 3, είτε στο low post. Για να δούμε.
Προγνωστικά
Το μόνο θετικό στην κωμωδία του δεύτερου ημιτελικού είναι ότι οι Τούρκοι ενδεχομένως να ματσάρουν καλύτερα τους Αμερικάνους. Οι Σέρβοι είναι και στα χαρτιά και αγωνιστικά 2 επίπεδα παραπάνω, όμως είναι σχεδόν όλοι τους λιανοί. Εάν οι Τούρκοι αποφύγουν την ασφυκτική πίεση που θα ασκηθεί στους περιφερειακούς τους, ίσως έχουν μια ελπίδα απέναντι στο φαινόμενο Ντουράντ και τους γύρω του. Δύσκολο παιχνίδι για προγνωστικά, έχω σιχαθεί και μετά τα χτεσινά. Στο μικρό τελικό λοιπόν (Σερβία - Λιθουανία, 12/09 19:00), κούραση και απογοήτευση θα "κλείσουν" το παιχνίδι. Under 165,5 πόντους του 1,85.
μουντομπάσκετ 2010, προγνωστικά μπάσκετ