Τι μπάσκετ κι αυτό χτες! Η αλήθεια είναι ότι - με ελάχιστες εξαιρέσεις - το μουντομπάσκετ μέχρι τώρα ήταν σούπα. Πολύ λίγες εκπλήξεις, ακόμα λιγότερα καλά παιχνίδια και γενικά στον (ελληνικό) μπασκετικό αέρα κυριαρχούσε έως και τη φάση των 8 μια αίσθηση νταουνίλας και κακοδιάθεσης. Γι'αυτή μας όμως τη μιζέρια είναι λες και το τουρνουά μάς τιμωρεί, μιας και μετά τον αποκλεισμό της Εθνικής ελάχιστος κόσμος συνεχίζει ν'ασχολείται με τη σπυριάρα.
Επίπεδο
Προσωπικά, εάν το τουρνουά τελείωνε σήμερα και έμενα στα Αργεντινή - Βραζιλία και Σερβία - Ισπανία, θα ήμουν σούπερ ευχαριστημένος. Μιλάμε για παιχνιδάρες ολκής, από τα ματς εκείνα που τρέχεις από την κουζίνα (για να μην πως το μπάνιο) για να μη χάσεις ούτε δευτερόλεπτο μετά τα timeout. Είδα μεγάλους παίχτες να προσφέρουν σε όλους τους τομείς του παιχνιδιού και ακόμα μεγαλύτερους προπονητές με βασικό προσόν το να ξέρουν να διαχειριστούν σωστά το ρόστερ που έχουν. Η διαιτησία ομολογουμένως είναι αρκετά καλή (μικρή παραφωνία, χωρίς απολύτως καμία διάθεση εθνικιστικών τάσεων, είναι πάντως ο Πορτορικανός Carrion), ενώ η προσέλευση είναι μέχρι τώρα ικανοποιητική, αλλά σίγουρα όχι σε επίπεδα ρεκόρ. Ας ελπίσουμε ότι τα εναπομείναντα παιχνίδια θα είναι του ίδιου επιπέδου.
Για το χτεσινό παιχνίδι, θέλω να τονίσω 2 πράγματα:
- Ο Ντούντα πήρε την ταυτότητα του Σκαριόλο.
- Μακάρι να γινόταν να μη σταματήσει ποτέ ο Ναβάρο.
Εκτιμώ αφάνταστα τον Ιταλό (αλλά και όλους τους Ιταλούς προπονητές), αλλά χτες ο Σέρβος τον κατάπιε. Δεδομένου ότι οι Πλάβι παίζουν με ενάμιση ουσιαστικά playmaker, η πίεση στην μπάλα ήταν αστεία. Πήρε 1 ημίχρονο και 3 χαζά φάουλ του Ρούμπιο για να καταλάβει ο Σκαριόλο ότι ο μουζαχεντίν Γιουλ ήταν πιο ενδεδειγμένος για να προκαλέσει ασφυξία στους αντίπαλους άσσους. Επίσης ο Βάσκεθ έπρεπε να παίξει περισσότερο. Ο Καταλανός νομίζω ότι αδικείται παράφορα σε σχέση με τον αδερφό του Πάου Γκασόλ. Ο τύπος μού θυμίζει αμυντικά πολύ το Φασούλα και σ'αυτό το κομμάτι είναι σίγουρα ο καλύτερος ψηλός στην Ευρώπη. Το φοβερό με το Βάσκεθ είναι ότι από τα χρόνια που η Μπάρτσα τον είχε παρκάρει στην Μπανταλόνα, έχει βελτιώσει απίστευτα και το επιθετικό κομμάτι, ειδικά όταν συνυπάρχει στην πεντάδα με συμπαίκτες του στην Μπαρτελόνα.
Για το Ναβάρο, τι να πει κανείς...; Νομίζω πραγματικά ότι όλοι οι προπονητές που τον αντιμετωπίζουν, ξεκινούν τα πλάνα τους έχοντας κατά νου ότι από εκείνη την μπάντα ~20 πόντους, τους έχουν. Αυτό που με τρελαίνει επάνω του είναι ότι με τα χαρακτηριστικά του (κοντό μπάσιμο, λόμπες, σουτ χωρίς μεταφορά της μπάλας πίσω από το κεφάλι, fade away, αστραπιαία εκτέλεση) ουσιαστικά ακυρώνει κάθε αμυντικό σύστημα. Απλά ένα τρομερό επιθετικό ταλέντο.
Στους νικητές θα αναφερθώ με λεπτομέρειες το Σάββατο, απλά θα σημειώσω ότι είναι με διαφορά η πιο ισορροπημένη ομάδα στο τουρνουά. Εκτός αυτού, τα 2 τελευταία χρόνια φέρνουν στο ευρωπαϊκό μπασκετ μια φρεσκάδα που έλειπε. Σκεφτείτε τι έχουμε να δούμε στο μέλλον από αυτή την ομάδα των 23,5 ετών μέσο όρο...
Προγνωστικά
Πρώτος ημιτελικός απόψε (Λιθουανία - Αργεντινή, 10/09 21:00) και το φαβορί είναι ξεκάθαρο. Οι Αργεντινοί είναι καλύτερη ομάδα, με πολύ μεγαλύτερους πρωταγωνιστές στο ρόστερ της, αλλά και πιο πολυάριθμους. Ουσιαστικά από την άλλη παλεύει μόνος του ο (πιστο)Λίνας Κλέιζα (αγαπημένος μου τίτλος), μιας και οι υπόλοιποι συμπαίχτες του είναι ταλαντούχοι μεν, συμπληρωματικοί δε. Η Λιθουανία είναι κλασική περίπτωση ομάδας που χωρίς να είναι καλύτερη από άλλες που αποκλείστηκαν, είχε πολύ καλά σταυρώματα. Μοναδικό πλεονέκτημα τους απέναντι στους gauchos, η μεγάλη ενέργεια που βγάζουν στο παιχνίδι τους σε αντίθεση με τα γεροντοπαλίκαρα της Αργεντινής. Αλλά και πάλι, παγκόσμιο είναι, τι κούραση και ιστορίες... Διπλό της Αργεντινής του 1,90 με handicap 4,5 πόντους.
Μεγάλου παίχτου
Το να σηκωθείς από τα 9 μέτρα στο χρονικό σημείο αυτό, σ'ένα προημιτελικό παγκοσμίου κυπέλλου και να βάλεις το σουτ είναι μεγάλο πράγμα. Τα προηγούμενα όμως, σε συνδυασμό με το να έχεις μέχρι εκείνη την ώρα 1/7 τρίποντα, δείχνει χαρακτήρα "μεγάλου παίχτου" που λέει κι ο κυρ-Νίκος. Το τρίποντο λοιπόν που τσιμέντωσε τη νίκη των Σέρβων, αλλά κι εκείνο που κατά τη γνώμη μου τη θεμελίωσε. Τελικά αυτός ο Κέσελι δεν ξέρω αν κάνει κάτι άλλο μέσα στο γήπεδο, πάντως ο άνθρωπος είναι σουτέρ.
μουντομπάσκετ 2010, προγνωστικά μπάσκετ