Προσωπικά τρέφω τεράστιο θαυμασμό για τον αθλητή Διαμαντίδη. Έτσι κι αλλιώς, όποιος έχει παρακολουθήσει τον Magic να κουμαντάρει τους Lakers από τα 2.06m, αποκλείεται να μην κρυφογουστάρει ψηλά playmakers (ομοίως, όσοι έχουν παρακολουθήσει το Rodman με τη φανέλα των Pistons να μαρκάρει το Magic, καταλαβαίνουν ότι η άμυνα είναι θέμα διάθεσης και τεχνικής και όχι προσόντων). Το να μπορείς να σουτάρεις, να πασάρεις και να βλέπεις το γήπεδο επάνω από τα χέρια των αντιπάλων, ήταν, είναι και θα είναι τεράστιο προσόν. Όταν αυτά δε συνδυάζονται με σκυλίσια άμυνα, διάθεση αυτοθυσίας και παντελής υποταγής στο αγωνιστικό πλάνο της ομάδας, ψυχή και καθαρό μυαλό, καταλαβαίνει κανείς τη σημασία μιας τέτοιας μονάδας. Μιλάω μόνο για το αθλητικό κομμάτι, γιατί το προσωπικό, προσωπικά, με αφήνει παντελώς αδιάφορο.
Ανακοίνωση
Στο σύνολο της γκρίνιας που προέκυψε από την πορεία της Εθνικής, η ανακοίνωση της "παραίτησης" Διαμαντίδη ήταν αυτό που με ξένισε περισσότερο. Ειδικά τα γλυκανάλατα που την "τύλιξαν". Ανεξάρτητα από οπαδικές προτιμήσεις, οι άνθρωποι που τυγχάνουν της καθολικής αναγνώρισης που έχει ο Διαμαντίδης, θεωρώ ότι έχουν και μια επιπλέον ευθύνη απέναντι στα κακώς κείμενα που εντοπίζουν.
Οι σάλτσες ευρείας κατανάλωσης περί κούρασης, απουσίας συναισθήματος κλπ είναι κατά τη γνώμη μου για γέλια. Εάν υπάρχει κάποιο παράπονο (και πρέπει να υπάρχει, γιατί κανείς δε σταματάει τη διεθνή παρουσία στα 30), καλό θα ήταν να λεχθεί. Από την πρώτη στιγμή που τον άκουγα ήμουνα σίγουρος ότι θ'ακολουθήσει κι άλλη αποχώρηση και μάλιστα ήμουν βέβαιος από το ρόστερ ποιας ομάδας θα προέρχεται. Και ξαφνικά προέκυψε ο Τσαρτσαρής. Δε θα το θεωρήσω έκπληξη εάν ακολουθήσει ο Φώτσης.
Απόφαση
Ενδεχομένως να τα έχω όλα λάθος, αλλά είμαι σχεδόν βέβαιος ότι η απόφαση φύτρωσε μετά το επεισόδιο με τα φτυσίδια από τους τελικούς της Α1. Ο σπόρος ωρίμασε στις ομορφιές του φιλικού με τη Σερβία και πιστεύω ότι "έπεσε" μετά τα πρωτοσέλιδα για τον αγώνα με τη Ρωσία. Οι φωνές του Διαμαντίδη στους δημοσιογράφους την ώρα του κατς στο φιλικό, "γράψτε τώρα πόσο καλό παιδί είναι ο Τεόντοσιτς", πιστοποιεί την απογοήτευση του Μητσάρα όχι με την κατάσταση, αλλά με τη στάση των δημοσιογράφων/κόσμου.
Ο Διαμαντίδης θεωρεί ότι έχοντας κατακτήσει τα πάντα, ουσιαστικά κάνει χάρη στην εθνική συμμετέχοντας (ανελλειπώς ομολογουμένα) στα κατάκωπα καλοκαίρια της επίσημης αγαπημένης. "Κάτσε όμως αδερφέ: να συμμετέχω, να κερδίζω μετάλλια, να σκίζομαι την ώρα που οι άλλοι κάνουν μπάνια και να μην έχω τη στοιχειώδη προστασία από τον τύπο και την κοινή γνώμη; Όχι, ευχαριστώ".
Η λογική είναι φαιδρή:
- Όταν φτύνεις κάποιον σε αγώνα και σε παίρνει η τηλεόραση, είναι κολάσιμο ό,τι και να σού έχει κάνει ο άλλος προηγουμένως.
- Όταν ο συμπαίχτης σου μετά από φάουλ που έχει σφυριχτεί(!) κάνει μανούρα και πηγαίνει τον αντίπαλο κωλοφεράτζα για να του διδάξει χαρακτήρα, είναι ο πρώτος υπεύθυνος και εκείνος που ξεκινάει τον καβγά. Ειδικά όταν μιλάμε για φιλικό!
- Όταν είσαι η εθνική Ελλάδος, ξεκινάς δηλώνοντας ότι πηγαίνεις για μετάλλιο και στο τέλος της πρώτης φάσης επιλέγεις αντίπαλο με εμφάνιση για γέλια, πώς να το κάνουμε, δε χτυπάει και πάρα πολύ ωραία. Πόσο μάλλον όταν σ'έχει πάρει η κάμερα να γελάς σε timeout με συμπαίχτη σου.
Καλαφατάκης
Θα συμφωνήσω ότι ο τύπος στην Ελλάδα γιγαντώνει τα πάντα, αλλά αυτή είναι η φύση της ελληνικής κοινωνίας και μέσα από αυτό το σύστημα αναδεικνύονται και όλοι οι αθλητές που κερδίζουν εκατομμύρια. Η επιλεκτική ηθική είναι για τους κουτούς. Οι παίχτες του ΠΑΟ θίγονται, γιατί έχουν μάθει στα χρόνια της παντοκρατορίας τους να απολαμβάνουν ασυλία από όλα τα "πρασινά" και τα αντικειμενικοφανή ΜΜΕ. Φαντάζομαι ότι κι ο Τσαρτσαρής θα δηλώσει κουρασμένος και ευγνώμων για όσα πέρασε, "αλλά δε νιώθει πια όπως ένιωθε". Το κράξιμο που έπεσε για την περίφημη δήλωση "παιδιά που τρώνε ψωμί στην Ελλάδα και δεν το σέβονται", φαντάζομαι δεν έχει καμιά σχέση με την απόφασή του. Δε γίνεται όμως ρε παιδιά, δε λέγονται αυτά τα πράγματα και να μείνουν ασχολίαστα. Ούτε η μάνα του άνεργου Καλαφατάκη δε θα το έλεγε αυτό, αναφερόμενη στον Ίβκοβιτς. Δε γίνεται.
Μακάρι να το ξανασκεφτούν κι οι δύο, γιατί αποτελούν τεράστιες μονάδες για την εθνική, με προσόντα που είναι μοναδικά στις θέσεις του. Μακάρι. Εάν πάλι όχι, πάμε γι'άλλα.
Προγνωστικά
Για σήμερα, στο βραδινό παιχνίδι (Ρωσία - Ν. Ζηλανδία, 06/09 21:00), στηρίζουμε το over 149,50 πόντους στο 1,85.
εθνική, μουντομπάσκετ 2010, προγνωστικά μπάσκετ