

Εύκολη επικράτηση απέναντι στους ελέφαντες. Μετά και τη χτεσινή της νίκη, η εθνική μας παίζει σήμερα με τους Ρώσους (και το γιο του Σαγόνια, Sasha Kaun) και περιμένει το τελευταίο σφύριγμα για να μάθει την κατάταξή της στον όμιλο, άρα και τον αντίπαλό της στα προημιτελικά.
Αγωνιστικά
Παρά το ευρύ του σκορ, προσωπικά δεν είδα τα στοιχεία που θα περίμενα από την εθνική μας. Η έλλειψη ρυθμού στο ξεκίνημα ήταν εμφανής, ενώ και οι επιλογές δεν άλλαξαν δραστικά. Το γαϊτανάκι συνεχίστηκε, ενώ η άμυνά μας θυμίζει πραγματικά παιδική χαρά. Μόλις η εθνική σοβαρεύτηκε στοιχειωδώς το παιχνίδι ξέφυγε και δόθηκε η ευκαιρία για μια καλή προπόνηση και ενέσεις ηθικού. Δε θα σχολιάσω τα 3 τελευταία δεκάλεπτα, μιας και η διαφορά επιπέδου των δύο ομάδων είναι χαώδης και από τη στιγμή που το παιχνίδι λύθηκε, την Ακτή θα τη νίκαγε και ο ΑΟ Κυπριάδου, ακόμα και με ζώνη-όπλο για 40' (εντάξει φίλε keratsinio;).
Αναμνήσεις
Προσωπικά είμαι απαισιόδοξος για την πορεία μας στο τουρνουά. Τα πράγματα που βλέπω να λείπουν (άμυνα, σχέδιο, προσήλωση) δεν είναι στοιχεία που μια ομάδα τα προσθέτει εν μία νυκτί στη μέση του τουρνουά και σίγουρα δεν είναι θέματα που απλώς παραπέσαν στη διάρκεια ενός αγώνα. Κοινώς δε νομίζω ότι το πράγμα μαζεύεται. Άλλο η κακή απόδοση κι άλλο η αναδιάρθρωση προτεραιοτήτων. Ο Καζλάουσκας περισσότερο από κάθε άλλη φορά μού θυμίζει προπονητή NBA, ο οποίος έχοντας εμπιστοσύνη στους παίκτες του, βάζει κάποιες βασικές κατευθύνσεις και αφήνει την ομάδα να ρολάρει, χωρίς να ασχολείται με τη μικροοικονομία της κατάστασης. Κάτι σαν τον Γκέρσον, αλλά χωρίς τις πίτσες. Βλέποντας και τις υπόλοιπες ομάδες, σκέφτομαι (και με πονάει που το λέω) ότι αυτή η ομάδα με το Γιαννάκη θα τα πήγαινε καλύτερα στο τουρνουά. Δεν ξέρω εάν θα παίζαμε πάλι με το Λάζαρο "αλλάζω τα μαλλιά μου πιο συχνά από τον Denis Rodman" Παπαδόπουλο, αλλά κάτι ομάδες σαν την Τουρκία, θα τους σπάγαμε τα νεύρα, μετά στο ξύλο (άμυνα) και θα τους κερδίζαμε, βάζοντας το ίδιο καλάθι 27 φορές.
Επιλογή
Η επιλογή αντιπάλου είναι δύσκολο θέμα. Κατά τη γνώμη μου κάτι ηθικότητες, ευθιξίες κλπ είναι ήσσονος σημασίας. Αφού η FIBA έχει φτιάξει ένα σύστημα που το επιτρέπει, ας το λουστεί. Για μένα η ξεφτύλλα έγκειται στο να κάνει μια ομάδα επιλογή (άρα και να επωμιστεί το να χάσει επίτηδες) και στη συνέχεια να σκοντάψει στο θεωρητικά εύκολο μονοπάτι. Εάν κάποιος μού εγγυόταν ότι χάνοντας σήμερα, θα κερδίσουμε Λιθουανούς και Αργεντίνους (νομίζω αυτούς συναντάμε), τότε θα ήμουν θετικός. Επειδή όμως την εθνική που βλέπω δεν την έχω ούτε για τα μισά, διστάζω.
Η αίσθησή μου είναι ότι θα τους κερδίσουμε τους Ρώσους. Εάν πάντως την κάνουν τη λαδιά, καλό είναι να το κάνουν με λίγη διακριτικότητα: ας χτυπήσει ας πούμε στο ασανσέρ ο Σπανούλης και να μην παίξει. Ή ας γλυστρίσει ο Σόφο στο σκοινάκι, να πλακώσει το Διαμαντίδη και να απουσιάσουν μαζί. Κάτι τέτοιο.
Α, και μη θεωρείτε δεδομένο ότι διεθνείς και προπονητικό τιμ έχουν την ίδια άποψη για το θέμα.
Προγνωστικά
Στηριζόμενοι καθαρά και μόνο στη παραφιλολογία για το ματς της εθνικής (Ελλάδα - Ρωσία, 02/09 18:30), στηρίζουμε το under 148,5 πόντοι, στο 1,85.
Στο άλλο απογευματινό, Σέρβοι και Αργεντίνοι παίζουν την πρωτιά του ομίλου Α (Αργεντινή - Σερβία, 02/09 19:00). Under 155,5 πόντους και εδώ στο 1,85.
εθνική, μουντομπάσκετ 2010, προγνωστικά μπάσκετ