Η φύση έχει ένα περίεργο τρόπο να αντισταθμίζει τις καταστάσεις, διατηρώντας την ισορροπία. Παραλίες, μπάνια, παγωμένοι καφέδες και μεταγραφολογία αντιπαρέρχονται την έλλειψη αγωνιστικής περιόδου. Μπικίνι και βραζιλιάνικοι κωλοκόφτες, τις τριχωτές πλάτες και τα σλιπ -κοιτάξτε πόση την έχω- μαγιό. Τους φετινούς Αγγελόπουλους, ο Βαγγέλης Μαρινάκης. Τον Νίλσεν, ο Σπανούλης.
Πρόθεση της στήλης είναι μέσα στο -χαλαρό αγωνιστικά καλοκαίρι- να ακολουθήσει τις μεταγραφικές κινήσεις των αιωνίων. Αρκετά νωρίς σε προηγούμενα καλοκαίρια, ο αγωνιστικός σχεδιασμός, άρα και οι μεταγραφικοί στόχοι, ήταν ξεκάθαρα. Οι δύο αντίπαλοι αποκτούσαν παίκτες ανάλογα με τις ανάγκες που είχαν προκύψει κατά κύριο λόγο από την προηγούμενη περίοδο. Φέτος το καλοκαίρι ωστόσο, τα αδέρφια Αγγελόπουλοι αποφάσισαν να πρωτοτυπήσουν: ο σχεδιασμός αποδεικνύεται ότι ήταν μόνο να υπογράψουν το Σπανούλη από τον Παναθηναϊκό!
Πραγματικά, οι κινήσεις των ερυθρόλευκων ως τώρα δεν έχουν καμιά σχέση με τη λογική και δείχνουν να ξεκίνησαν και να ολοκληρώθηκαν με την υπογραφή του Λαρισαίου. Το τέλος της περσινής χρονιάς ήταν η πρώτη φορά που οι ανάγκες ήταν ξεκάθαρες: προπονητής, ένας ψηλός για να καλύψει την τιμητική αποχώρηση του Βούισιτς, ένα δυάρι-σκόρερ για να αντικαταστήσει το Halperin κι ένας playmaker με ευχαίρεια στο σουτ, αντί των Πεν και Μπέβερλι. Η καλοκαιρινή περίοδος ξεκίνησε ιδανικά: υπογραφή Ίβκοβιτς, υπογραφή Σπανούλη και αποχώρηση Τσίλντρες, πράγμα που σήμαινε ότι αφενός καλύφθηκε το "2", αφετέρου οι ιδιοκτήτες θα είχαν διαθέσιμο budget για να καλύψουν τις υπόλοιπες θέσεις. Η αποχώρηση του Κλέιζα ήταν bonus, μιας και ο Λιθουανός, παρά την λαοφιλή τρέλα του, κόστιζε πολύ και απέδιδε λίγο.
Η απόκτηση Νίλσεν μούδιασε αρκετούς, αλλά έγινε στον απόηχο του έπους-Σπανούλη και λίγοι ήταν αυτοί που ανησύχησαν. Η συνέχεια όμως, σε συνδυασμό με τις πολύ σημαντικές κινήσεις του αντιπάλου, έχει φέρει (το λιγότερο) προβληματισμό στους οπαδούς. Ουσιαστικά, οι κόκκινοι είναι πολύ κοντά στον Μπιέλιτσα, μάλλον κρατούν Μπέβερλι και κάνουν το σταυρό τους για ψηλούς που δεσμεύονται με συμβόλαιο. Στέκομαι στον Μπέβερλι: αναρωτιέμαι εάν ο Πατ θα έπαιζε στον Ολυμπιακό προηγούμενων χρόνων, ακόμα και σαν συμπαίκτης του Όβτσινα και του Γιαννουζάκου. Ποτέ. Εάν αύριο έμεναν ελεύθεροι Βασιλόπουλος, Έρτσεγκ, Μπιέλιτσα, Πελεκάνος, Πάτρικ (μαγεία), Νίλσεν, Σλούκας, Γλυνιαδάκης ποιοι από τους μεγάλους θα τους υπέγραφαν; Άντε ένας να κατέληγε στη Ρεάλ Μαδρίτης...
Για να εκθρονίσει κανείς τον πρώτο, οφείλει να πάρει καλύτερους παίκτες και συνήθως αυτό κοστίζει. Το ότι τα 2 τελευταία χρόνια υπερκοστολογήθηκαν Τσίλντρες, Κλέιζα, Βασιλόπουλος, Παπαλουκάς, Έρτσεγκ κλπ δε σημαίνει ότι το αγοράζοντας φτηνά θα φέρει και κούπες. Σάτο και Μάριτς είναι 2 παίκτες που έκλειναν το roster (πιθανώς να εκκρεμούσε ένας σουτέρ) και με το Ντούντα στο τιμόνι, ο Ολυμπιακός γινόταν το απόλυτο φαβορί. Κι όλα αυτά μειώνοντας το περσινό budget. Αντί αυτών οι ερυθρόλευκοι στοιχηματίζουν με τον Μπιέλιτσα και προσεύχονται για τους Άντερσεν-Κρκιτς με πιθανότητες απόκτησης κάτω του 10%. Ακόμα όμως και να έρθουν θα είναι καλύτεροι από το Μάριτς; Ο ξένος Νίλσεν των €900.000/χρόνο είναι καλύτερος του κοινοτικού Σέρβου των €500.000; Και επανέρχομαι: ο Πατ Μπέβερλι για δεύτερη χρονιά στον Ολυμπιακό; Το εξωφρενικό είναι ότι κανένας από το αθλητικό ρεπορτάζ δε μιλάει. Τόση εμπιστοσύνη στο "σοφό", ή έχουνε σφίξει τα λουριά γενικότερα;
Αντίθετα με τους Αγγελοπουλαίους, ο Ζέλικο είχε σχέδιο ακόμα και μετά την υπόθεση Σπανούλη. Μάριτς και Σάτο είναι αν όχι οι καλύτεροι, σίγουρα από τους κορυφαίους στις θέσεις τους. Ούτε κουβέντα για το εάν οι ερυθρόλευκοι έχουν αντίστοιχους. Το εντυπωσιακό εκτός από την κατάληξη των υποθέσεων είναι οι χειρισμοί των πράσινων παραγόντων (όχι ιδιοκτητών): όταν όλοι περίμεναν την υπογραφή του Σόφο, οι πράσινοι δούλευαν υπογείως, εκβιάζοντας ουσιαστικά την Παρτιζάν να ρίξει τις απιτήσεις της. Ο Σάτο ήταν σίγουρος για το λιμάνι (είχε μάλιστα καθυστερήσει την απόφασή του), περίμενε απλά τη φυγή Τσίλντρες. Ναι, αμέ. Ειδικά εάν ο ΠΑΟ υπογράψει τελικά τον ΝτεΚολό, κατά τη γνώμη μου μπορούν όλοι ν'αρχίσουν να ποντάρουν στον πρωταθλητή 2010-2011. Σε καλή απόδοση, ρίξτε το και για την Ευρωλίγκα.
Με τέτοια και με Φιλιππίνες θα πάμε μέχρι τον Αύγουστο, όταν και θ'αρχίσουμε να κοιτάμε προς μουντομπάσκετ 2010 μεριά. Για αύριο (το πρωί), νίκη των Alaska Aces στο 2,40 (Alaska Aces - Tropang Texters, 28/07 12:00) και νίκη των Beermen στο 1,40 (San Miguell Beermen - Derby Ace Llamados, 28/07 14:30).
Για ζέσταμα, κι ενόψει παγκοσμίου, ας θυμηθούμε τους superstars της Team USA. Κι αυτοί μας θυμούνται:
προγνωστικά μπάσκετ, μεταγραφές, ολυμπιακός, παναθηναϊκός, φιλιππίνες