Τέλος τρίτου τελικού και το αποτέλεσμα που περίμεναν οι περισσότεροι. Όχι όμως με τον τρόπο που περίμεναν. Ο Ολυμπιακός αν και προηγήθηκε με 14 πόντους δεν κατάφερε το break κι έτσι την κυριακή θα προσπαθήσει να στείλει τη σειρά σε πέμπτο παιχνίδι. Το παιχνίδι μέχρι και την τρίτη περίοδο δεν είναι ιδιαίτερα άξιο λόγου, μιας και είδαμε λίγο πολύ αυτά που ξέραμε:
- Ο Ολυμπιακός, με μεγαλύτερο rotation, βγάζει περισσότερη ενέργεια στην άμυνα με αποτέλεσμα όταν ξεπεράσει τη φουρτούνα που του φέρνουν τα figure 8 και τα hands off του ΠΑΟ, να κλείνει καλύτερα στην άμυνα. Ειδικά όταν έπεσε ο Μπέβερλι επάνω στο Νίκολας και σίγασε ο μεγάλος Αμερικανός, τα πράγματα πήραν το δρόμο τους.
- Οι ερυθρόλευκοι δεν είναι κακοί σουτέρ, είναι απλά μέτριοι και περιστασιακοί. Όταν μπουν 1-2 σουτ και τα πράγματα πάνε καλά, ανεβαίνουν όλοι και τα ποσοστά βελτιώνονται. Όταν στραβώσουν, πλην ελαχίστων παικτών, οι υπόλοιποι φοβούνται και να επιχειρήσουν σουτ, η επίθεση γίνεται πιο προβλέψιμη και ο εκνευρισμός κυριαρχεί.
- Ο Παναθηναϊκός είναι φτωχός σε ποιοτικές λύσεις από τον πάγκο, με αποτέλεσμα όταν 1-2 πρωτοκλασσάτοι δεν τραβάνε, παρασέρνουν την ομάδα μαζί τους. Το πόσο μεγάλος προπονητής είναι ο Ζοτς δε φαίνεται από τους τίτλους της ομάδας του όταν ήταν στα ντουζένια της, αλλά από την αντίδρασή της στα δύσκολα, όταν βρίσκεται στο ξεθύμασμά της.
Από τα τελειώματα του 3ου δεκαλέπετου και μετά, γίναμε μάρτυρες για πολλοστή φορά της απελπισίας και της ανεπάρκειας του coach Γιαννάκη. Κανένα σύστημα, καμιά οδηγία, κανένα πλάνο, πέρα του κλασικού "pick&roll στην κορυφή και ό,τι γίνει", απόλυτη έλλειψη ψυχραιμίας. Διορθωτικά μάλιστα ο μπασκετικός εγκέφαλος, πέρασε και το Βούισιτς, ο οποίος στο "ό,τι γίνει" είναι αποτελεσματικότερος, γιατί πασάρει καλύτερα. Ενδεικτικά, τη μόνη φορά που ο Τεόντοσιτς πήγε σε διείσδυση, πήρε βολές. Κανείς δε σκέφτηκε να τους πει να το επαναλάβουν. Η διαφορά από το +14 στο -4 και καληνύχτα.
Και για να είμαστε δίκαιοι: διαφορά 14 πόντων δεν καλύπτεται μόνο από τη διατησία. Η χτεσινή όμως είναι η προκλητικότερη που έχει παίξει ποτέ σε τελικό Α1. Τα βήματα του Σάρας στο 51-60, το hook του Batiste που μετράει μετά από παρέμβαση του Childress αφού η μπάλα έχει χτυπήσει στο στεφάνι, το ανάποδο πέμπτο φάουλ του Τεόντοσιτς (επιθετικό του Batiste), το γκρέμισμα του Πεν από το Διαμαντίδη, το φτύσιμο του τελευταίου στον Τεόντοσιτς είναι τα πιο χτυπητά. Είναι πταίσματα όμως μπροστά στο ξύλο που επέτρεψαν στο μισό του γηπέδου του Παναθηναϊκού. Σκάνδαλο. Κι αυτά σαν αντίβαρο στη διαιτήσια του ΣΕΦ που ήταν πάλι 55-45 για τους πράσινους. Κι από αυτά όμως φαίνεται το πλάνο σε μια ομάδα: σύσσωμος ο πράσινος μηχανισμός κινητοποιήθηκε μετά την ήττα στο ΣΕΦ, όταν και φάνηκε ότι οι ερυθρόλευκοι δεν πανε σαν πρόβατα σε σφαγή κι ότι οι πράσινοι δεν είναι τελικά η υπερομάδα που τραγουδούσαν οι SportDayικοί τροβαδούροι. Οι 21-11 βολές θα σχολιαστούν αυτή τη φορά από τον κ. Μάνο Παπαδόπουλο;
Για σήμερα, στηρίζουμε τον άσσο της CSKA (Πέμπτη 03/06, 18:00) με handicap μέχρι 6,5 πόντους (1.85).
Κλείνουμε με highlight από τον "laser assist", "βάλτο αγόρι μου", "πιο ήρεμο και καλό παιδί των ελληνικών γηπέδων", Δημήτρη Διαμαντίδη. Εύγε φίλε. Όπως άλλωστε λέει κι ο θυμόσοφος λαός "όπως βρεις, όχι όπως έχεις μάθει".
ολυμπιακός, παναθηναϊκός, ελλάδα α1, προγνωστικά μπάσκετ, ρωσία